F.Francesco Caccamese

Met een drukke job is het soms moeilijk om te sporten, maar ik hou er wel van. Ik probeer te basketballen en te joggen wanneer het kan. Het was alweer even geleden en ik zette de (verdomd lekkere) Nike Run Club app op om mijn run te begeleiden. Halverwege de benchmarkrun zei de sympathieke vrouwenstem “er is geen finishlijn, enkel een startlijn”. Een lijn waar Nike al sinds jaar en dag naar teruggrijpt en dat - o zo toepasselijk - middenin een run die je erbarmelijke conditie moet testen. Je hebt op dat moment niets aan gemiddeldes, scores of concurrerende lopers… Gewoon blijven lopen, gewoon blijven lopen, … ‘In the long run’ zal je conditie verbeteren, zonder ook maar één keer te kijken naar de tijden of tempo’s van anderen.

Nike gebruikt de lijn in campagnes, running apps, maar ook - zoals zoveel succesvolle merken - in zijn manier van werken. De sportmerkgigant blijft aan productinnovatie doen, test continu nieuwe materialen, finetunet interne processen, optimaliseert flows en blijft stunten in samenwerking met agencies. Kortom, voortdurende verbetering staat centraal in de totaalorganisatie.


Ready player one.

Simon Sinek heeft een nieuw boek in de maak, genaamd ‘The Infinite Game’. Volgens mij nú al een aanrader. Het wordt een boek dat de verschillende modi van bedrijfsvoering toelicht en geïnspireerd is door game theorieën*. Hij bespreekt ‘finite players’ die focussen op jaarbalansen, winstpercentages en de concurrentie. Zij moeten het afleggen tegen ‘infinite players’ die zich toeleggen op procesoptimalisatie, investeringen in langetermijnrelaties met partners en eigen mensen, zonder te kijken naar wat anderen doen.

Een anekdote tijdens een speech maakte me helemaal warm voor het boek: Sinek wees een Apple exec die met hem een auto deelde op de Microsoft Zune (we spreken over een hele tijd geleden, toen de gewone iPod nog hot was). Sinek zei dat dit toestel de iPod verbeterde op een aantal vlakken. Daarop haalde de Apple exec de schouders op en zei: “Ik geloof je helemaal” en gaf verder geen krimp. ‘Koele kikker’ denk je dan, maar de waarheid was dat de Apple exec helemaal niet wakker lag van de laatste nieuwe Microsoft-uitvinding die de oude iPod voorbijstak. Ondertussen was Apple immers aan het werken aan de iPhone…

Moraal van het verhaal?

We doen het allemaal graag ‘beter’ dan de rest. In een onderzoek werd gevraagd of mensen liever een huis bezaten van € 400K in een straat waar alle andere huizen gemiddeld schommelden rond € 100K of toch liever een huis hadden van € 1M in een straat met een gemiddelde vastgoedwaarde van € 4M. De meesten kozen voor optie 1… Willen ‘winnen’ zit ingebakken in ons allemaal, maar die motivatie blijkt lang niet altijd succesvol. De Amerikanen vertrokken bijna 45 jaar geleden uit Vietnam zonder zege omdat ze bij geen enkele slag een échte overwinning konden claimen. De Vietnamezen streden dan ook niet in een eindige oorlog. Voor hen waren er geen regels die stelden dat je verloren had als je een bepaald aantal nederlagen had geleden. Zij streden hoe dan ook verder.

Let’s play the infinite game.

In business is er geen probleem wanneer een eindige speler concurreert met een eindige speler. Dan kan je inderdaad het scorebord bijhouden en kijken wie er eerst opgeeft na een reeks verliezende jaren. Er rijst wél een probleem wanneer je als organisatie in een slag terechtkomt met een tegenspeler die het oneindige spel speelt. Met eigen regels, eentje die nooit opgeeft. Die niet kijkt naar jouw bedrijf, maar enkel naar zichzelf en zich continu wil verbeteren. MySpace kwam niét in de problemen door de concurrent Friendster die ze zagen aankomen. Wél omdat de sociaalnetwerksite de duimen moest leggen voor Facebook, een speler die zichzelf continu verbeterde. Mark speelt duidelijk een ‘infinite game’.

Het karakter aannemen van zo’n infinite player kan ook jouw bedrijf ten goede komen. Maak werk van optimalisaties vanuit een visie, cultuur en dieperliggend geloof in wat je organisatie doet. Dat is op lange termijn een killer voor elke concurrent die dat niet doet. Dat betekent ook dat je die visie intern optimaal aan de man/vrouw moet brengen. Het zijn immers je eigen mensen die het oneindige spel effectief moeten waarmaken, in een organisatie gedreven door zelfverbetering. Misschien zullen ze niet elk fiscaal kwartaal een slag winnen, maar ze zullen onder welke omstandigheid dan ook blijven meespelen en zich blijven verbeteren.

* bron: de flarden die her en der al zichtbaar/hoorbaar/leesbaar zijn van Simon Sineks nieuwe boek ‘The Infinite Game’.


Francesco Caccamese
Senior consultant

Show some love, share this article