J.Jente Joris

Gisteren blies Facebook officieel 15 kaarsjes uit en Tim Verheyden verdiepte zich in ‘Facebook en ik’ voor de derde en laatste keer in de krochten van het medium. Dit zijn onze kanttekeningen bij de aflevering…

Information overload.

De voorbije 15 jaar is de hoeveelheid content en prikkels die wij dagelijks te verwerken krijgen enorm gestegen. Als we in 2004 nog op paard en kar verder bolderden, zitten we nu in een BMW M4 op de informatiesnelweg. Daarbij moeten we beseffen dat we eerder op de passagierszetel zitten en niet zozeer aan het stuur.

Dat geldt trouwens niet alleen voor Facebook. Ook Google toont je resultaten op basis van je locatie of eerder zoekgedrag. Zelfs een klassieke website legt een filter over wat je te zien krijgt. Zo staat er in de cookie policy van vrt.be: “Daarnaast gebruiken we cookies om de inhoud van onze websites en (mobiele) applicaties interessanter te maken voor jou. Dat doen we door die inhoud aan te passen aan jouw persoonlijke smaak en behoeften.”

Die filter is niet per se negatief. Het zorgt een stuk voor convenience en gebruiksgemak om de gigantische hoeveelheid informatie behapbaar te maken en ervoor te zorgen dat je als user door de bomen het bos ziet. Alleen mogen die filters niet te extreem worden. Momenteel heerst er een soort ‘rush on relevancy’ waarbij grote digitale spelers hun algoritmes zo trainen dat ze keer op keer content tonen op basis van je eerdere interacties. Dat zorgt er echter voor dat users een (te?) nauwe contentstroom te zien krijgen.

De laatste jaren merken onze community managers ook een stijging op van zogenaamde serieklagers, oftewel mensen die op elk bericht reageren om er toch maar hun zeurei kwijt te geraken. Neuters gonna neut, maar dat was 3 jaar geleden ook al zo. Het verschil is wel dat het algoritme hun engagement vandaag als positief gaat beoordelen en daardoor nog meer berichten toont van het bedrijf of de organisatie waarover ze eerder gefrustreerd waren. De drempel om te klagen en zagen ligt dus aanzienlijk lager en werkt verzuring in de hand.

Het gevaar van cherrypicking.

Het gesprek met de Britse schrijver en journalist Jamie Bartlett behoort tot mijn favoriete minuten uit de tv-documentaire. Hij verlegt de focus van de obsessie over fake news naar cherrypicking. En dat is veel gevaarlijker, zeker wanneer je beseft dat zelfs politici in binnen- en buitenland er gebruik van maken.

Het betekent dat personen, organisaties, partijen, enz. nieuws selecteren - dingen die écht gebeuren - om het binnen hun eendimensionale verhaal te laten passen. En op hun beurt verspreiden ze die content opnieuw via hun netwerk. Die brokjes informatie, vaak afkomstig van geloofwaardige media, worden door het publiek veel sneller als ‘waar’ aanzien dan een artikel op een dubieuze website uit Oost-Europa. Foute info met een zweem van geloofwaardigheid dus.

Glazenbolgewijs.

Na 15 jaar Facebook en een bredere digitale versnelling is de manier waarop wij content consumeren en communiceren wezenlijk veranderd. Dat brengt nieuwe mogelijkheden, maar ook nieuwe gevaren mee. De kans dat we 30 jaar Facebook vieren is bestaande, maar het zal een ander platform zijn als dat van vandaag. Net zoals een krant nu al veel meer is dan de papieren versie die één keer per dag verschijnt en te koop is in de krantenwinkel.

Voor sociale media is de ‘gratis digitaal’-cultuur een grote uitdaging. Gebruikers zijn het niet gewend om voor het product te betalen in valuta, maar willen wel controle hebben over hun privacy en de content die ze te zien krijgen. Een Freemium-model is een logische evolutie, maar de vraag is of Facebook dat zelf überhaupt wil. Op dit moment is hun verdienmodel - ads, ads en nog eens ads - in combinatie met de weinige verantwoording die ze aan gebruikers moeten afleggen een financieel succesverhaal. Een ander verdienmodel zou betekenen dat een deel van de gebruikers afhaakt, advertenties minder intrusief worden en je een betalende gebruiker krijgt die je ook onder druk kan zetten.

Wat de toekomst ook brengt, wij gebruiken vandaag als agency alle mogelijkheden die Facebook en andere platformen ons te bieden hebben. We proberen dat elke dag zo juist mogelijk te doen. Door meerwaarde te bieden in content en advertenties zo goed mogelijk te plaatsen. Door geen fake news of halve waarheden te brengen. Door rechtstreeks en zo transparant mogelijk te converseren met de consumenten en onze klanten. Dus, happy 15th birthday, Facebook! De puberteit is voor niemand gemakkelijk en we maken allemaal fouten. Nu is aan het jou om eruit te leren en elk jaar een beetje meer volwassen te worden. ;-)

Jente Joris
content director

Show some love, share this article